Een goede ademhaling is nodig voor een gezond lichaam en geest. Het maakt lichaam en geest vitaal en beweeglijk en zorgt voor een goede zuurstof balans in bloed en weefsels. Tevens vergroot het in het algemeen de maag-, borst-, en sleutelbeen beweeglijkheid. Duizenden jaren geleden was men in het oosten reeds bekend met het verschijnsel 'prana'. Dit is een bepaalde vorm van energie die met de zuurstof wordt opgenomen. Prana is een etherische kracht die via de ademhaling wordt geabsorbeert, omgezet en naar de verschillende lichaamsdelen getransporteerd via de centra van trillingsenergie De ingeademde prana kan kwalitatief beter worden wanneer speciale ademhalingstechnieken worden toegepast. In sommige gebieden van de wereld bevat de lucht een hoge concentratie prana Vooral in kustgebieden, in het hooggebergte en in zonrijke streken. Herstellingsoorden vindt men dan ook altijd in zulke gebieden.

De ademhaling verbindt ons met het hier-en nu, met de werkelijkheid.. Biologisch gezien maakt de ademhaling deel uit van het autonome zenuwstelsel. Dat betekent dat zelfs wanneer je onbewust bent, zoals wanneer je slaapt, je gewoon door blijft ademen. Hoewel de ademhaling geheel automatisch gaat, gebeuren er als je oplet soms interessante dingen. Optimaal is de ademhaling alleen als je slaapt. Als jij er zelf niet bent, als je onbewust bent. Zodra je wakker wordt, als je weer bewust word en jij er weer tussen gaat zitten, gaat het mis Dan begin je weer oppervlakkig en gejaagd te ademen. Ben je gespannen of bang dan gaat je adem sneller. Maar het kan ook zijn dat je ademhalingsspieren samentrekken, waardoor je nog maar mondjesmaat ademt. Het moge duidelijk zijn dat je dan ook nog maar mondjesmaat leeft. Daarentegen als je met iets moois wordt geconfronteerd ben je geneigd heel diep te ademen. Je maakt dan contact met het tegenwoordige ogenblik. Hierdoor voel je je één met wat je ziet. Omdat je niet meer door je gedachten in beslag wordt genomen

Net eender als we het leven als vanzelfsprekend aanvaarden, doen we dat ook met de adem..We vinden het heel gewoon. Maar is  ademen wel zo gewoon? Want gewoon zijn valt heus niet mee. De meesten van ons zijn dag in, dag uit bezig om op een of andere manier ongewoon of buitengewoon te zijn.En dat kost  heel veel energie. Gewoon zijn is dus een hele kunst. Wat zou er een rust over ons heen komen als we werkelijk gewoon zouden kunnen zijn. Wat een zucht van verlichting zouden we slaken, als we niet meer bijzonder hoeven te zijn. Wat een spanning zou er van ons afvallen. Want buitengewoon willen zijn levert heel wat spanning en stress op. Omdat je ontrouw bent aan jezelf. Je gaat je adem inhouden, waardoor je uit balans raakt. Maar je kunt niet buitengewoon zijn, je kunt alleen maar gewoon zijn. En als je gewoon bent, ben je volkomen in balans. Dan is er geen beperking meer van de ademhaling. Je in-en uitademing is volkomen  in evenwicht . Op dat moment hoef je niet meer op je tenen te lopen. Je kunt je voeten gewoon plat op de grond houden, omdat je gewoon jezelf bent

Uit lichaamsgerichte kringen hoor je de laatste tijd steeds meer geluiden dat we vaker  zouden moeten toegeven aan onze natuurlijke ademhalingsimpulsen. Wat dat zijn natuurlijke ademhalingsimpulsen?  Ik noem er enkele: niezen, geeuwen, zingen, hoesten, snuffelen, snuiven,  boeren,  schreeuwen, zuchten, blazen, steunen, lachen, huilen, gillen en fluiten.  Deze natuurlijke impulsen zijn voor een groot deel verdrongen, omdat ze maatschappelijk veroordeeld worden als primitief, onbeleefd, kortom als onfatsoenlijk gedrag. Je hoort je nu eenmaal aan de beleefdheidsregels te houden. Dat zie je bijvoorbeeld  als iemand in gezelschap moet geeuwen.. Eerst houdt men de hand voor de mond en vervolgens  probeert men de geeuw te onderdrukken, zodat niemand het ziet. Hierdoor blijft het allemaal in een verkrampt mond-en keelgebied steken .Het is ook onbeleefd als we uitbundig lachen of te nadrukkelijk niezen. Helaas bewijzen we er onszelf geen dienst mee , als we de meest oorspronkelijke vorm van ademhalen er onder houden. Want deze natuurlijke impulsen  zijn  de steunpilaren voor een levendige ademhaling. Maar door het uiten van onze natuurlijke impulsen geven we niet alleen de ademhaling de nodige levendigheid, maar geven we ons ook de mogelijkheid om onze  psychische spanningen kwijt te raken.   

In de moderne alternatieve psychotherapie en hedendaagse zelfontwikkelingstrajecten wordt steeds meer gebruik gemaakt van ademtherapie, zoals Rebirthing , Holotropic breathwork, Reichiaans ademwerk en Emotionele ademtherapie.Maar waarom juist ademtherapie? Dit komt wat mij betreft omdat er geen  systeem bestaat dat ontvankelijker op de psyche reageert dan de ademhaling. Zoals de ademhaling onze psychische toestand kan veranderen, zo kan anderzijds onze psychische toestand  de ademhaling in sterke mate veranderen. Door blijdschap, gelukzaligheid, stress, woede, verdriet of depressiviteit, wordt de ademhaling of geremd of juist verdiept en versneld. Het effect  van psychische invloeden op de ademhaling, is vooral terug te vinden in die mate waarin de ademhalingsspieren en in het bijzonder het middenrif gespannen zijn. Iedere spanning is direct aan het ritme van de ademhaling te merken. Wie angstig en onzeker is trekt onwillekeurig zijn borst in.. Wie loslaat slaakt een zucht van verlichting. Wie niet kan doorademen, voelt zich benauwd, lusteloos en vaak depressief. Wie zijn gevoel wil onderdrukken, reduceert zijn ademhaling. Wie diep en volledig ademhaalt blaakt meestal van energie en levenskracht. Helaas blijken  de psychologische aspecten van de adem  in de reguliere geestelijke gezondheidszorg vrijwel onbekend te zijn.. Vandaar dat er zelden gebruik van wordt gemaakt. Zolang deze onbekendheid blijft bestaan , blijven een aantal goede ademtherapieen voor de reguliere geestelijke gezondheidszorg onbenut. 

‘Bij het ademhalen gaat men aldus te werk:

 men houdt de adem in en concentreert zich.

Als hij voldoende ruimte heeft geschapen, zakt hij omlaag.

Is hij omlaag gezakt, dan komt hij tot rust.

Is hij tot rust gekomen, dan stolt hij als ware.

Eenmaal gestold, ontkiemt hij.

Als hij uitgekiemd is, begint hij te groeien.

 Is hij volgroeid, dan moet men hem terugduwen.

Tegen de druk in gaat hij dan omhoog tot aan de schedel.

 Boven drukt hij dan tegen het schedeldak, van onderen tegen het stuitje.

Wie dit weet te bewerken, zal leven.

 Wie het andersom doet, zal de dood sterven'

Niets is zo belangrijk voor onze energievoorziening als de ademhaling. Want met ademen wordt niet alleen zuurstof door ons lichaam getransporteerd, maar ook energie. Die energie gaat op een subtiele wijze als een stroom door ons heen. Wanneer we volledig ademen is er een volledige doorstroming van energie. Hierdoor kunnen we gebruik maken van ons volledig levenspotentieel. Onvolledig ademen daarentegen beperkt ons leven. Is er een volledige doorstroming van energie, dan zijn we volledig in contact met ons gevoel. Maar willen we niet in contact zijn met ons gevoel dan blokkeren we onze ademhaling en daarmee de energiestroming. Bijvoorbeeld tijdens pijnlijke gebeurtenissen in ons leven.  Op zo’n moment heeft ons lichaam het vermogen om datgene wat te pijnlijk is, te onderdrukken. Het werpt een barricade op om erger te voorkomen. Waardoor de vrije energiestroom geblokkeerd wordt. Wanneer de energie niet meer stroomt, wordt het pijnlijke gevoel niet meer waargenomen. Dat betekent overigen niet dat het verdwenen is.  Het pijnlijke gevoel wordt  namelijk opgeslagen als een lichaamsherinnering in het onderbewuste. Maar het zet zich ook vast ook in het  bindweefsel en  de spieren en belemmert ons zo om volledig te ademen. Op deze wijze sluiten we ons af voor ons gevoel. Wanneer er een permanente pijnlijke situatie is die we willen vermijden, zullen we ons permanent afsluiten